Blog

A Good Many ขอแนะนำตัวอย่างเป็นทางการ

แนะนำตัวก่อนครับในฐานะคนอยากแบ่งปันสิ่งดีๆที่เรามีมากมายนี้ให้กับคุณ เราเชื่อเสมอว่า มีแล้วให้ ได้แล้วแบ่งปันคือความสุขที่ได้ทำ

Written by Mr.Good · >
a good many profile

Rome was not built in a day

กรุงโรมไม่ได้สร้างเสร็จภายในวันเดียว

-ไม่ทราบที่มา-

สวัสดีครับท่านผู้อ่านทั้งหลาย วันนี้เป็นวันที่เท่าไรนั้น ผมไม่แน่ใจ ไม่แน่ใจจริงๆนะครับ หลังจากที่ระดมมันสมองที่พอจะมีติดอยู่ในเนื้อสมองขนาดเท่ากำปั้นของมนุษย์ทั่วไป ปลุกปล้ำ เอิ่ม… ผมพยายามจะหาคำใหม่มาทดแทนคำนี้ แต่ต้องบอกว่าคำๆนี้มันถูกจริตที่สุดแล้วในเวลานี้ครับ ผมปลุกปล้ำการดำเนินการสร้างเว็บไซต์มาอย่างยาวนาน จนมาถึงวันนี้ … เรียกได้ว่าการเดินทางครั้งนี้สำคัญจริงๆ มันไม่เพียงแต่ความสำเร็จเท่านั้นที่เราได้มา แต่ระหว่างทางเราได้เรียนรู้สิ่งต่างๆมากมาย เป็นประสบการณ์ที่ครั้งหนึ่งเราได้ผ่านจุดๆหนึ่งมาแล้ว แล้วพอมาถึงตรงนี้ลองมองย้อนกลับไปมันไม่มีคำว่าไม่ดี ไม่ได้อะไรขึ้นมาเลย หรือเสียดายอะไรขึ้นมาเลย ผมคิดว่าสิ่งหนึ่งที่ทำให้การเริ่มใหม่ที่แทบจะทั้งหมดในครั้งนี้มันเป็นสิ่งที่เกินความคาดหมายของผมพอสมควร รวมทั้งเกินเงินในกระเป๋าไปหลายบาทไทยอีกด้วย นั่นคือ “แรงบันดาลใจ” เป็นแรงบันดาลใจที่เกิดจากการที่เรามองเห็นหลายๆสิ่ง หลายๆอย่างรอบๆตัวเราที่มัน “เกิดขึ้น ตั้งอยู่ ดับไป” มันเป็นธรรมดามากของโลกนี้ที่มันมีเจ้าสามสิ่งนี้อยู่ นั่นจึงทำให้ผมเริ่มคิดแล้วว่า “จะทำอย่างไร” ให้สิ่งที่เราได้รับรู้มาถูก “แบ่งปัน” ไปให้คนอื่นสักทางใดทางหนึ่ง แล้วให้มันเกิดประสบการณ์ในการรับรู้ที่ดียิ่งขึ้นกว่าที่เราเคยทำมา เพื่อให้เรื่องราวต่างๆมัน “เกิดขึ้น คงอยู่ และมีประโยชน์ตลอดไป”

นั่นจึงเป็นจุดเริ่มต้น เป็นจุดเริ่มต้นบทแรกของ

“A Good Many”

แต่ก่อนอื่นเลยเรามาทำความรู้จักกันก่อนดีกว่าครับ

ทำความรู้จักกันก่อน

a good many profile
A Good Many

เริ่มแรกเดิมทีต้องบอกไว้ก่อนว่านี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่ผมสร้างเว็บไซต์ขึ้นมา มันคือครั้งที่เท่าไรก็ยังจำได้ไม่แม่นยำนัก หลายต่อหลายครั้งที่ทำไปสักพักก็หยุดทำ หรือย้ายไปทำแบบอื่น โดยเป็นนิสัยส่วนตัวของผมเองที่ชอบลองอะไรใหม่ๆ โดยมีแนวคิดแค่ว่า

“อยากทำ”

ซึ่งหลังจาก อยากทำ ไปแล้วก็มักจะไม่ค่อยต่อเนื่องสักเท่าไร ด้วยปัจจัยอะไรหลายๆอย่างในชีวิต เอาเป็นว่าผมจะสรุปเป็น Timeline ของการเดินทางครั้งนี้ให้ดู เพื่อให้เข้าใจง่ายๆเลยละกันนะครับ เพราะว่าหลายๆอย่างมันค่อนข้างที่จะอธิบายเปล่าๆยากพอสมควร ขอเริ่มตั้งแต่ครั้งแรกที่ได้รู้จักคอมพิวเตอร์ ก่อนที่จะมีแนวคิดในการทำเว็บไซต์ส่วนตัวเลยนะครับ เอาหล่ะ เรามาย้อนเวลากัน . . . (ตัวเลขระบุเป็นปี พ.ศ. นะครับ) … บอกก่อนนะครับ เรื่องนี้ค่อนข้างยาว หากสนใจอ่านต่อไปขอแนะนำท่านผู้อ่านทั้งหลาย ปิดมือถือ และนั่งอ่านอย่างสงบได้เลยครับ (ท่านป๊อปคอร์นกันเบาๆด้วยนะครับ)

ประวัติก่อนจะมาเป็น A Good Many

  • 2540 รู้จักและสัมผัสคอมพิวเตอร์เป็นครั้งแรกด้วยคาบวิชาคอมพิวเตอร์อันสุดแสนจะคลาสสิคของโรงเรียน หลังจากก่อนหน้านี้รู้จักแต่ห้องซาวน์แล็ป … หลายคนคงไม่รู้จักสินะ และนี่คือตัวอย่างของห้องซาวน์แล็ปครับ
ภาพจาก Pantip.com

ห้องปฏิบัติการณ์ทางภาษา(Sound Lab Room)

นิยามง่ายๆของห้องนี้คือห้องมัลติมีเดียที่เน้นการเรียนการสอนทั้งภาพ แสง สี เสียง อย่างยิ่งใหญ่ตระการตา ตอบโต้กันด้วยไมค์คอนเดนเซอร์คุณภาพดีที่แนบติดอยู่กับหูฟังมอนิเตอร์ที่มีขนาดไดร์เวอร์ใหญ่ ตอบสนองย่านเสียงทั้งสูง กลาง ต่ำ ได้เป็นอย่างดี มีปุ่มเรียกไปยังผู้ควบคุมเพื่อแสดงการโต้ตอบกับผู้ควบคุมได้ทั้งสองทาง มีปุ่มปรับระดับเสียงด้วยตนเองอย่างอิสระ มีปุ่มพักการสนทนาด้วยไมโครโฟนของตนเอง ในส่วนของทางฝั่งผู้ควบคุมจะมีปุ่มการจัดการมอนิเตอร์แสง สี เสียงทุกอย่างอย่างเพียบพร้อม มีการเล่นมีเดียด้วยเทปคาสเซ็ท 2 สล็อต ปุ่มเปิดปิดรางจอสำหรับเครื่องฉายสไลด์ ที่สำคัญมากไปกว่านี้คือ ในห้องนี้มีแอร์ที่เย็นฉ่ำจับขั้วหัวใจ และส่วนใหญ่เราใช้เวลากับห้องนี้เพราะต้องการแอร์เย็นฉ่ำแค่นั้นเอง ระบบที่พูดมาใช้ไปเพียง 10% เห็นจะได้

ผ่านไปสำหรับข้อมูลเพิ่มเติมของห้องซาวน์แล็ป นี่ยังไม่ถึงเรื่องคอมพิวเตอร์เครื่องแรกเลยนะครับ จำได้คร่าวๆช่วงนั้นเรียนสมัยประถมศึกษา เริ่มมีการจัดการเรียนการสอนวิชาคอมพิวเตอร์แล้วซึ่งในระดับชั้นสูงๆกว่าเราเค้าเริ่มเรียนกันไปหลายรุ่นแล้วหล่ะครับ เท่าที่จำได้รู้สึกว่าผมจะเป็นรุ่นแรกๆเลยที่ได้รับการเรียนวิชาคอมพิวเตอร์ในระดับล่างลงมาคือชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 และนี่คือภาพคร่าวๆของคอมพิวเตอร์เครื่องนั้น

ภาพจาก Youtube

หน้าตาประมาณนี้ครับ จำไม่ได้ว่ายี่ห้อ หรือรุ่น หรือสเปคอะไร รู้แค่ว่าเป็นระบบปฏิบัติการณ์ Windows 95(ไม่ใช่ Windows 98 แบบในภาพนะครับ) และที่จำได้แม่นยำเลยคือมันมีช่องใส่ฟลอบปี้ดิสก์(Floppy Disk) ด้วย ถ้าหลายคนไม่เคยเห็นก็จิ้มเลยครับ ที่นี่ ครั้งแรกที่ใช้งานจำได้แม่นยำเลยว่าเราเรียนการเปิดปิดเครื่องอยู่เกือบๆสิบนาที ไม่ใช่ว่าอาจารย์ท่านสอนช้านะครับ รอเครื่องตอนช่วงมันเปิดขึ้นมานี่แหละครับ เปิดเครื่องนานมาก หลังจากนั้นก็เรียนพิมพ์ดีดผ่านโปรแกรมดอส(MS DOS) ชื่อโปรแกรมอะไรจำไม่ได้แล้วครับ แต่มันต้องพิมพ์ “ฟหกด ่าสวง ฟหกด ่าวง” แบบนี้ไปเรื่อยจนผ่านไปทีละขั้นๆ หรือไม่อย่างนั้นก็เล่นเกมส์เครื่องบินทิ้งระเบิดลงมาเป็นตัวอักษร แล้วให้เราจิ้มตัวอักษรนั้นๆให้ทันก่อนที่มันจะถึงพื้น ก็สนุกดีนะครับในช่วงเวลานั้น และที่สำคัญผมยังไม่รู้จักอินเตอร์เน็ตเลยครับ ยังคิดว่าคอมพิวเตอร์มันทำงานด้วยตัวมันเองคนเดียวโดยไม่ได้ติดต่อกับใครเลยด้วยซ้ำ

  • 2541 หลังจากเรียนรู้การใช้งานคอมพิวเตอร์กันไปแล้วถึง 1 ปี เข้าสู่ปีที่ 2 ที่ยังคงเรียนในโรงเรียนเป็นคาบวิชาคอมพิวเตอร์เช่นเดิม ต้องบอกก่อนว่าคอมพิวเตอร์ช่วงนั้นเป็นอะไรที่เข้าถึงยากมากเลยครับด้วยเหตุทางด้าน ราคา ที่สูงพอสมควร สมัยนั้นถ้าจำไม่ผิดราคา 20,000 กว่าบาทก็ถือเป็นราคาที่เกินเอื้อมของใครหลายๆคนแล้ว ลองเปรียบเทียบกับราคารถยนต์สมัยนั้นที่ราคา ประมาณ 3-4 แสนบาทสิครับ ดังนั้นความหวังเดียวในการใช้คอมพิวเตอร์คือ คาบเรียนวิชาคอมพิวเตอร์นั่นเอง แต่ปีนี้ถือเป็นปีที่เรียกได้ว่า ว๊าว กว่าเดิม มันน่าตื่นตาตื่นใจตรงที่ครั้งนี้เป็น Windows 98 ที่มาพร้อมกับ GUI อันคลาสสิค และที่สำคัญ มันติดตราตรึงใจผมอยู่ทุกวันนี้ก็คือ เกมส์ต่างๆ ที่ต้องบอกว่ามันทำให้การเข้าเรียนวิชาคอมพิวเตอร์นั้นมีเสน่ห์เหลือเกิน แม้เกมส์ในสมัยนั้นจะยังเป็นภาพพิกเซลหยักๆอยู่ ควบคุมโดยคีย์บอร์ดบ้าง เมาส์บ้าง แต่ก็เป็นอันน่าสนุกของในสมัยนั้น และนี้เป็นจุดที่เริ่มต้นเรื่องกราฟฟิคของผมในสมัยนั้น
ภาพจาก postjung.com

นอกจากนี้เริ่มรู้จักแล้วครับว่ามันมี อินเตอร์เน็ต คือการเชื่อมต่อติดต่อสื่อสารระหว่างกันโดยผ่านทางสายสัญญาณอินเตอร์เน็ตเชื่อมต่อกับคอมพิวเตอร์ที่พอร์ตโมเด็ม 56k Download ได้สูงสุดที่ความเร็ว 56 kbps. อัพโหลดได้สูงสุดที่ความเร็ว 33.6 kbps. ถือว่าเปิดโลกมากในสมัยนั้นแม้จะใช้เข้าเพียงแค่ Google และไม่รู้จะพิมพ์อะไรต่อก็ตาม และที่สำคัญเสียงการเชื่อมต่อมันเสนาะหูมาก

เสียงเชื่อมต่อของโมเด็ม 56k
  • 2542 ในกลางๆปีของปีนี้ ครั้งนี้คือความโกลาหลอย่างแท้จริงของวงการคอมพิวเตอร์ ปัญหานี้มันคือปัญหาในระดับโลกเลยก็ว่าได้ครับ เรียกปัญหานี้ว่า Y2K หรือ ปัญหาปี 2000 เนื่องด้วยการจัดเก็บข้อมูลปี จาก 4 หลัก เป็นการจัดเก็บแค่ 2 หลัก ทำให้เมื่อถึงปี ค.ศ.2000 ระบบคอมพิวเตอร์ก็จะเข้าใจว่าเป็นปี ค.ศ. 1900 แทน นั่นจึงเป็นเรื่องราวใหญ่โต ด้วยความกังวลในระดับโลกเลยก็ว่าได้ครับ ในครั้งนี้เองที่ผมได้เข้าใจเกี่ยวกับการทำงานของระบบคอมพิวเตอร์เบื้องต้นมาบ้างแล้ว นอกจากนี้ยังมีการซื้อหนังสือสอนประกอบคอมพิวเตอร์มาอ่านเล่นทั้งๆที่ยังไม่มีคอมพิวเตอร์ของตัวเองเลย ราคาหนังสือเล่มนั้นตอนนั้นราคา 590 บาท ถือว่าแพงมาก และใหม่มากสำหรับหนังสือสอนประกอบคอมพิวเตอร์ในสมัยนั้นซึ่งน่าจะเป็นหนังสือชุดเล่มแรกๆเลยที่มีการสอนประกอบคอมพิวเตอร์ออกมาเป็นหนังสือให้คนทั่วไปจับต้องได้
  • 2543 ยินดีต้อนรับสมาชิกใหม่ คอมพิวเตอร์เครื่องแรกในชีวิต ใช่ครับในที่สุดผมก็ได้คอมพิวเตอร์เครื่องแรกในชีวิตมาซะที จำไม่ได้ว่าเป็นยี่ห้อหรือรุ่นอะไร เป็นคอมพิวเตอร์เงินผ่อนที่นำมาใช้ก่อน ผ่อนทีหลัง ด้วยการอภินันทนาการจากผู้ใหญ่ท่านหนึ่งผ่อนมาให้ใช้ จำได้เลยว่าช่วงที่ทางร้านยกมาติดตั้งให้ครั้งแรกเลยนั้น ที่บ้านยังไม่มีโต๊ะคอมพิวเตอร์เลย ต้องวางไว้บนตั่งที่นั่งโบราณของคุณตา เจ้าของร้านก็มาติดตั้งให้ ผมก็ยืนดูทุกขั้นตอน ยังจำเสียงพัดลมวื๊ดแรกที่เปิดมันได้อยู่เลย ตัวนี้ผมก็จำสเปคไม่ได้ครับแต่จำได้ว่ามันมาพร้อมกับ Windows ME และแถมเกม Beach Head 2000 มาให้ในเครื่องที่ทำให้ผมติดงอมแงมเลย
เกม Beach Head 2000

นอกจากนี้ยังจำได้ดี มาได้แค่วันเดียว วันต่อมาผมจัดการถอดฝาเคสออกพร้อมดูหนังสือที่สอนประกอบคอมพิวเตอร์ที่ซื้อมาเมื่อปีที่แล้วเป็นไกด์ไลน์ในการดูการประกอบติดตั้ง อุปกรณ์ต่างๆภายใน ล้วงแคะแกะเกาอยู่นั่นแหละ และอีกอย่าง ผมอิจฉาเจ้า iMac G3 มากเพราะมันสวยจริงๆ ทำไม PC ผมมันไม่เป็นแบบนั้น ฮ่าๆๆ อ้ออีกอย่างซื้อโต๊ะทำงานมาใหม่เลยนะ เป็นโต๊ะเหล็กมีลิ้นชักแบบสำนักงาน เอามาทำเป็นโต๊ะคอมด้วย ทำการบ้านด้วย เป็นโต๊ะที่ลิ้นชักที่มีใส่ของไปเท่าไรก็ล้นออกมาวางข้างนอกทุกทีไป ฮ่าๆๆ นอกจากนี้ยังติดต่อ TOT มาติดตั้งโมเด็มอินเตอร์เน็ตเพิ่มอีกด้วย ต่อครั้งละ 3 บาท เล่นอินเตอร์เน็ตสนุกสนานเลย แต่ถามว่าเล่นอะไร ช่วงนั้นก็มักจะเอาไว้หาข้อมูลเกี่ยวกับเรื่องคอมพิวเตอร์นี่แหละครับ และเข้าเว็บไซต์พวก Pantip.com หาอ่านความรู้ต่างๆจากในนี้

  • 2544 คอมพิวเตอร์เครื่องแรกในชีวิต ถูกยึดครับ!! เพราะไม่มีเงินส่งค่างวดเค้า เท่าที่จำได้คือผู้ใหญ่ท่านนั้นที่ให้คอมพิวเตอร์มาใช้เค้าจะผ่อนส่งให้เราเอง แต่เค้าไม่ได้ส่งค่างวดติดต่อกันหลายงวดแล้วด้วยปัญหาอะไรไม่แน่ใจครับ จึงทำให้ทางร้านเค้ามายึดคอมพิวเตอร์เครื่องนั้นคืนไป ผมจำได้แม่นเลย ผมเสียใจมากเลย วินาทีที่เจ้าของร้านเค้ามายกชุดอุปกรณ์ทั้งหมดไปจากโต๊ะทำงาน พอเราเห็นเค้าใส่กล่องลังหลังรถโตโยต้า สปอร์ตไรเดอร์ สีทูโทนยอดนิยมในสมัยนั้น แล้วพอเค้าปิดประตูหลังออกรถจากไป ใจมันหายมาก ของที่เคยใช้ เกมที่เคยเล่น เสียงโมเด็มที่เคยได้ยิน มันว่างเปล่ามาก เคว้งคว้างไปหมด เหลือโต๊ะทำงานโล่งๆมองดูแล้วยิ่งใจหายมากครับ ก็เป็นอันว่าเราต้องไปใช้คอมพิวเตอร์จากร้านคอมพิวเตอร์ในหมู่บ้านทำงานแทน และนี่เองก็เป็นการเปิดโลกใหม่ของผมเช่นกัน เพราะร้านในหมู่บ้านร้านนั้นนี่ถือว่าไฮเทคมาก เพราะใช้อินเตอร์เน็ตความเร็วสูงผ่านดาวเทียมไทยคม ระบบ KU Band และใช่ครับมันทำความเร็วดาวโหลดได้ถึง 128 kbps. อัพโหลด 64 kbps. โดดเด่นด้วยชุดจานดาวเทียมรับสัญญาณทึบสีขาวขนาดใหญ่ หลังจากนั้นอีกหลายปีก็ได้ข่าวว่าพี่แกอัพยกเซ็ตเป็นดาวเทียม iPSTAR ซึ่งแรงกว่าเดิมไปอีก หลังจากนั้นไม่นานพอทางบ้านผมทนไม่ได้ก็พาไปซื้อคอมพิวเตอร์เครื่องใหม่ที่ร้านในอำเภอเป็นยี่ห้อ Laser เคสแบบ Mini ซึ่งปัจจุบันไม่เห็นยี่ห้อนี้ทำตลาดแล้วน่าจะปลิวไปกับดาวลูกไก่ไปแล้วครับ และนั่นเองที่ทำให้โต๊ะทำงานผมกลับมามีชีวิตชีวาอีกครั้ง คราวนี้นอกจากได้คอมพิวเตอร์ชุดใหม่ ยังได้ปริ้นท์เตอร์มาพิมพ์งาน พร้อมกับได้แงะแกะเกลาศึกษาไปด้วยอีกตัวหนึ่ง และการที่ได้คอมพิวเตอร์มาอยู่ที่บ้านเป็นของตัวเองนี่เองที่เป็นจุดเริ่มต้นของการได้ใช้เวลาศึกษาหาความรู้จากเว็บไซต์ต่างประเทศพวก LiveJournal, Blogger และที่โด่งดังเลยในตอนนั้นคือการหารายได้จากเว็บไซต์โดยใช้ Adsense ซึ่งมีหนังสือออกมาแนะนำวิธีการทำบล็อก ทำเว็บไซต์ แปะโฆษณาอะไรแบบนี้เยอะมาก แม้ช่วงนั้นการรับรายได้จากประเทศไทยจะมีข้อจำกัดก็ตาม แต่ก็อาศัยการรับเงินผ่านบัญชี Paypal กันอยู่ดี และการจะถอนเงินจากบัญชี Paypal จะต้องผูกกับธนาคารโดยเขียนเอกสารจากธนาคาร จากนั้นยื่นไปแลัรอวันตอบกลับว่าผ่านหรือไม่ผ่าน ถือว่ายุ่งยากมากเลยครับในช่วงนั้น และผมก็เริ่มทำเว็บไซต์เป็นครั้งแรกด้วยภาษา HTML เป็นเว็บไซต์ง่ายๆคือ ไม่มีอะไรเลยนอกจาก สวัสดีครับ และแปะ Adsense เพียบทั้งเว็บไซต์ ฮ่าๆๆ และถามว่าได้รายได้ไหม จากวันนั้นจนถึงวันนี้ผมมีเงินสะสมในบัญชี Adsense มูลค่า 0.21 เหรียญสหรัฐครับ และตอนนี้มันก็ยังอยู่เท่าเดิมเพราะไม่ถึงกำหนดขั้นต่ำที่จะถอนออกมาได้นั่นเอง น่าสงสารเค้านะครับ ฮ่าๆๆ
  • 2546 หัดเขียนโปรแกรมครั้งแรกด้วยภาษา VB.Net กับการสร้างโปรแกรมบริหารงานห้องสมุดของโรงเรียนมัธยมเทศบาลเมืองสวรรคโลก นอกจากนี้ยังสร้างโปรแกรมคำนวณบัญชีสำหรับให้ทางบ้านใช้ ถึงแม้จะมีผมคนเดียวที่ใช้เป็นก็เถอะ ฮ่าๆๆ ส่วนแรงบันดาลใจการศึกษาการเขียนโปรแกรมนี่ก็คือการรู้จัก โปรแกรมมหาหมอดู ครับ โปรแกรมดังแห่งยุคที่หลายๆคนต้องได้เคยใช้แน่นอน อะไรนะ ไม่ทันหรอ ไม่เป็นอะไรครับ ฮ่าๆๆ นี่ครับหน้าตาโปรแกรม
โปรแกรมมหาหมอดู

ส่วนเรื่องของเว็บไซต์นั้นระหว่างนี้ห่างหายไปเลยครับ แม้ช่วงนั้นจะมี WordPress พร้อมกับปลั๊กอินสารพัดก็ตาม แต่ผมดันไปสนใจเรื่องการเขียนโปรแกรมซะมากกว่า มันจึงเป็นการห่างเหินการเขียนเว็บไซต์ไปเลย นอกจากนี้ยังหารายได้พิเศษโดยการรับแผ่นซีดีมาขายปลีกภายในโรงเรียน ซึ่งช่วงนั้นเป็นช่วงที่เครื่องเล่น VCD ฮอตฮิตมาก โดยต้องซื้อเป็นกล่องจากตลาดมาขายเป็นแผ่นๆให้กับไรท์เตอร์ทั้งหลายในโรงเรียนซึ่งมักจะเป็นพวกเพลงและหนังภาพยนต์ การ์ตูนต่างๆตามแต่จะมีลูกค้าซึ่งก็คือเด็กนักเรียนด้วยกันมาสั่ง ต้องบอกว่านี่เป็นรายได้ที่พอทำให้เราได้มีเงินเก็บพอประมาณเลย แต่ถามว่าทำไมไม่ไรท์แผ่นขายเองเลยทำไมแค่ขายแผ่นซีดีให้คนอื่นไปไรท์อย่างเดียว ก็ต้องย้อนกับไปยังคอมพิวเตอร์ที่ซื้อมานี่แหละครับ ตัวซีดีไรท์เตอร์ที่ติดมากับเครื่องเป็นรุ่นแบบพอไปวัดไปวาได้ใช้เพียงแค่อ่านเท่านั้นเขียนไม่ได้ อีกอย่างการลงทุนซื้อเครื่องซีดีไรท์เตอร์ตัวใหม่เห็นทีจะไม่คุ้มเป็นอันมาก เพราะสมัยนั้นถึงแม้จะเป็นยุคเปลี่ยนผ่านจากการเล่นเพลงด้วยเทปคลาสเซ็ต(Cassette Tape) ผ่านเครื่องเล่นซาวน์อะเบาท์ (Soundabout) มาเป็นเครื่องเล่นแผ่นซีดีพกพาแบบโซนี่วอล์คแมนแล้ว อีกอย่างเริ่มมี DVD มาแทนที่ CD อีกด้วยเน้นจุข้อมูลได้เยอะกว่าถือเป็นสินค้าไฮเอนท์เลยในสมัยนั้น แต่มันมีของใหม่กว่าที่ผมประเมินแล้วว่ามันน่าลงทุนมากกว่านั่นคือ เครื่องเล่นเพลงแบบแฟลชไดร์ฟ อย่างช่วงนั่นที่ฮิตกันมากเลยเห็นจะเป็นเจ้าเครื่องครีเอทีฟ มิวโว ซึ่งการลงเพลงก็ใช้แค่พอร์ตยูเอสบีธรรมดาเชื่อมต่อกับคอมพิวเตอร์เท่านั้น นี่จึงเป็นทางเลือกใหม่ที่ผมเน้นลงทุนมากกว่า กำไรจากการขายแผ่นซีดีจึงมาจับเครื่องเล่นเพลงแบบยูเอสบีลงเพลงพร้อมขาย ได้กำไรดีกว่า และทำกำไรเพิ่มเติมจากการลงชุดเพลงใหม่ๆได้ดีกว่า แต่ทั้งนี้ทั้งนั้น เพลงที่ใช้ฟังกันสมัยนั้นบอกเลยว่าเถื่อน 100% ส่วนใหญ่ถ้าไม่มาจากแผ่น cd mp3 แบบรวมเพลงมาแล้ว ซึ่งมักจะมีขายตามตลาดนัดทั่วไป แผ่นละ 60 บาท หรือเหมา 3 แผ่น 150 บาท ก็จะเป็นการอัดเพลงจากวิทยุสถานีกรุงเทพ ยุคนั้นต้อง ฮ็อตเวฟเรดิโอ ที่มักจะมีเครดิตสถานีแทรกอยู่ในเพลงที่ฟังเสมอ นั่นแหละครับเป็นเรื่องเล่าของโอกาสในการหารายได้สมัยก่อน

sony walkman cd
Sony Walkman CD Audio
Sony Walkman CD
Sony Walkman CD Audio (Inside)
desertcartcom
Creative Muvo TX FM

และหลังจากนั้นช่วงหลังๆของมัธยมต้นด้วยความที่คลุกคลีอยู่กับพวกเพลงๆ จู่ๆก็เข้าสู่วงการเพลงไปเลยซะงั้น หัดเล่นกีตาร์ ทำวงดนตรีไปเลย ส่วนคอมพิวเตอร์กลายมาเป็นแหล่งหาข้อมูลการฝึกเล่นกีตาร์ หาคอร์ดเพลงไปซะงั้น ฮ่าๆๆ

  • 2547 ย้ายมาศึกษาต่อที่โรงเรียนมัธยมประจำอำเภอครับ ช่วงนี้ไม่ได้ศึกษาวิชาคอมพิวเตอร์ของทางโรงเรียนเลย เพราะการจะเรียนวิชาคอมพิวเตอร์ต้องเสียเงินจ่ายค่าเรียนเพิ่มเติม และเป็นวิชาเลือก ดังนั้นการใช้คอมพิวเตอร์ที่บ้านจึงยังเป็นสิ่งประเสริฐที่สุดอยู่ ณ เวลานั้น แม้ช่วงนี้เริ่มมีการศึกษาหาข้อมูลเกี่ยวกับโปรแกรม VB.Net เพิ่มเติมจนสามารถทำ Service บางตัวขึ้นมาใช้เองได้รวมทั้งการทำเว็บไซต์แบบ Webservice ด้วย ASP.Net ซึ่งทดลองกับคอมพิวเตอร์ของห้องสมุดโรงเรียนกับเพื่อนๆกลุ่มหนึ่ง แถมยังเรียนรู้เรื่องของระบบการดาวโหลดไฟล์แบบใหม่ที่เรียกว่า Bittorent อีกด้วย และใช่ครับ ใช้คอมพิวเตอร์ของห้องสมุดในการดาวโหลดไฟล์ต่างๆเช่นเดิม นอกจากนี้ยังเคยหาช่องทางการหารายได้จากเว็บคลิกต่างๆ ซึ่งทำอยู่หลายปีก็ไม่ได้เงินแต่อย่างใด ฮ่าๆๆ
  • 2549 ช่วงปลายๆเทอมหลังจากสอบชิงโควต้าเข้ามหาวิทยาลัยผ่านไปแล้ว ได้โควต้าคณะวิทยาศาสตร์ สาขาวิชาวิทยาการคอมพิวเตอร์ไปแล้วแน่ๆ ซึ่งแน่นอนหล่ะครับเลือกสาขานี้ด้วยความที่คลุกคลีอยู่กับคอมพิวเตอร์มาอย่างยาวนานจนเหมือนเป็นส่วนหนึ่งของร่างกายไปแล้ว ก็เลยเลือกที่จะศึกษาต่อด้านนี้ไปเลย พอช่วงปลายๆเทอมก็เริ่มมีโซเชียลมีเดียเข้ามาก็แน่นอนครับสมัยนั้นคือ Hi5 และ MySpace และมีแอพแชทที่ยอดฮิตอย่าง MSN Messenger ต่อมาก็เปลี่ยนชื่อเป็น Windows Live Messenger และใช้กันมาอย่างยาวนานจน facebook เริ่มฮอตก็ล้มหายตายจากไป นี่ยังจำเสียงตอนแชทเด้งได้อยู่เลยนะ คิดถึงเสียงนี้มากกกกกกกกก ก.ไก่ ล้านตัว
เสียง Notification ของ MSN Messenger
  • 2550 เริ่มเข้าเรียนในระดับมหาวิทยาลัยแล้วช่วงนี้ระหว่างศึกษาก็ทำ blog ส่วนตัวครั้งแรกบน Blogger ทำแนวแนะนำเรื่องที่เรียน การแก้โจทย์ปัญหาวิชาคอมพิวเตอร์และคณิตศาสตร์ สอนสร้างเว็บไซต์ด้วย PHP+CSS+AJAX สูตรสำเร็จในสมัยนั้น ทำไปได้หลายปีจนประสบอุบัติเหตุเล็กน้อย อย่าตกใจครับช่วงนั้นเกมส์ออนไลน์มาแรง ติดเกมซะงั้นแต่ก็ยังได้เรียนดีระดับสาขาอยู่นะ ฮ่าๆๆ 

ผ่านไปแต่ละปีๆ คร่าวๆนะครับช่วงเวลานี้ เพราะหลังจากจบการศึกษาในระดับอุดมศึกษาแล้วชีวิตเกิดพลิกผันถูกจับมาวางไว้หน้าร้านคอยเป็นพ่อค้าขายของแทนคนในครอบครัวที่อายุเริ่มสุกงอมเข้าไปทุกที ด้วยความที่เป็นร้านในหมู่บ้านขายของชำนู่นนี่นั่นเป็นกิจการเล็กๆ จึงไม่สามารถบริหารเวลามาทำอะไรอย่างอื่นได้เลยในช่วงแรก คือระบบงานที่เราไม่เคยชิน การจัดการ ระบบหน้าร้านต่างๆอะไรมันต้องจัด ต้องทำใหม่หมดเลย ด้วยความที่เรียนจบด้านวิทยากา่รคอมพิวเตอร์มาจึงเปลี่ยนระบบบางส่วนลงใส่ในโปรแกรมเพื่อให้ง่ายต่อการจัดการ นอกจากนี้ยังเริ่มเรียนรู้ทำแอปพลิเคชันบนมือถือระบบ Android ด้วย ทำทั้งแอพบริหารงานร้านเอง รับจ้างทำโค้ดให้ชาวบ้านชาวช่อง แต่ที่เด็ดเลยก็เขียนแอปพลิเคชัน “เติมกะตังส์” ที่สำหรับแจกให้ทุกคนที่เป็นหน่วยเติมเงินเครือข่ายต่างๆ นำไปใช้ได้ฟรีๆ รองรับทุกเครือข่าย ไม่ต้องมานั่งเสียเวลากับการจิ้มกดตัวเลขเยอะแยะมากมาย ทำใช้เองนี่แหละครับ พอมันสะดวก มันเร็ว จัดการง่าย เห็นประโยชน์มากก็เลยทำแจกใน Playstore ไปเลย จนต่อมาทาง store ส่วนระบบเค้าให้จัดการกับฟังก์ชันบางส่วนซึ่งเราจำเป็นต้องใช้ในแอพนี้จริงๆคือการจัดการด้าน Privacy ของ SMS เราก็จัดการร้องขอไปทางทีมงานของ Playstore แล้วแต่เค้าไม่ให้อนุมัติให้ก็เลยถูกถอดออกจาก store เป็นที่เรียบร้อย ใครสนใจแนะนำไปจิ้มลงได้ที่นี่เลย apkpure ในนั้นล่าสุดคือเวอร์ชั่น 6.1b แต่ผมใช้เองพัฒนามาถึง 6.2 แล้วครับแต่ไม่ได้แจกจ่ายเวอร์ชั่นใหม่ซึ่งแก้ไข bugs ต่างๆจนหมดแล้วรองรับทุกขนาดหน้าจอจริงๆ เพราะปัจจุบันยังใช้เองอยู่ที่ร้านครับ ใช้กับหลายเครื่องหลากหลายขนาดหน้าจอเลยต้องทำรองรับขนาดนั้น ฮ่าๆๆ และอีกอย่างตอนนี้ยังไม่มีแอพไหนที่ดีกว่านี้ให้ใช้ครับในตลาดรวมทั้งของเครือข่ายเองยังไม่สะดวกเท่าของผมเลย พูดจริงๆ ฮ่าๆๆ อ้อผมทำแต่บนระบบ Android นะ iOS ไม่ได้ทำครับ เพราะไม่มี Apple devices ให้ทำเลยทำไม่ได้ นอกจากนี้ระหว่างที่อยู่บ้านก็มีน้องๆหลายมหาวิทยาลัย หลายรุ่นเลยมาปรึกษาโปรเจคจบเกี่ยวกับโปรแกรมต่างๆ ก็พากับจบกันมาหลายคน ไม่ได้รับจ้างทำนะ แค่ให้คำปรึกษาแนะนำเฉยๆ ที่เหลือให้น้องๆเค้าทำเอง และกลับมาที่งานที่ร้านครับจนมาช่วงหลังๆเริ่มจับทิศทาง บริหารเวลาเป็นจึงเริ่มมีเวลาว่างเพิ่มมากขึ้นจากนั้นเรื่องราวทั้งหมดก็ได้เริ่มต้นที่ปี พ.ศ. 2563

  • 2563 หลังจากนั่งคิดตัดสินใจอยู่พักใหญ่ จึงเริ่มลงมือทุบกระปุกออมสินแล้วนั่งนับบัดเจ็ตตัวเองแล้ว ฮ่าๆๆ พออยากทำขึ้นมา อะไรก็ฉุดไม่อยู่เลย ภาพต่างๆอะไรเข้ามาในหัวหมด มันเลยต้องสนองกิเลสด้วยการ “ลงมือทำ” และเจ็บจริงจ่ายจริงไม่ใช้สลิงไม่ใช้สตั๊นท์ จนเกิดมาเป็น A Good Many แต่ใช่ว่าจะมาเป็นแบบนี้ได้ง่ายๆครับ อย่างที่บอก กว่าจะมาถึงวันนี้วันที่เป็น A Good Many เราผ่านอะไรมามากมายตั้งแต่สมัยใช้ host ฟรี ของ 000webhost ใครทันยุครุ่งเรืองของ hosting เจ้านี้บ้าง คงดูมีอายุอานามพอสมควรแล้วนะ ฮ่าๆๆ จากตอนนั้นที่รู้จักและใช้ wordpress ครั้งแรก จากนั้นก็มารู้จักคำว่า Domain Name ครั้งแรก เพราะเลือกจดโดเมนเนมเองเลย เป็น “mondaro23.com” เพราะไม่อยากใช้ Subdomain ของ 000webhost อะไรแบบนั้น และก็เปลี่ยนไปมาเรื่อยๆจาก wordpress เป็น drupal เป็นอะไรไปเรื่อย แต่ยังไม่มีอะไรเป็นชิ้นเป็นอัน และใช้ชื่อเดิมอยู่เพียงแต่ไม่ได้ทำอะไรเลย จดทะเบียนทิ้งไว้เฉยๆเท่านั้น จนมาถึงยุคที่เริ่มรู้จักคำว่า blog ก็ไม่ได้ทำเองละ ย้ายไปเรื่อยจาก WordPress Blogspot Medium ที่จำได้คร่าวๆก็ประมาณนี้ mondaro23.wordpress.com > mondaro23.blogspot.com > medium.com/@mondaro23 โดเมนที่จดไว้จึงกลายมาเป็นของทดลองเล่นๆไปซะอย่างนั้น จากนั้นก็มาจดโดเมนใหม่ให้มันเท่ๆในชื่อ “mondaro.cc” ซึ่งตอนแรกทำเป็น Publications ของ Medium จริงๆเหตุการณ์ต่างๆมันเริ่มเข้าที่และเหมือนจะลงเอยกับ Medium แล้ว แต่แล้วหลังจากที่ Medium มาประกาศกฏของ Publications ใหม่ หลายๆอย่างที่เคยดีมันดูเอ๋อๆไป เลยต้องตัดสินใจ “ทำเอง” ทำเองทั้งหมดเพราะอยากเก็บเรื่องราวต่างๆไว้กับตัวเอง …ใน mondaro.cc โดยใช้เป็น HTML5+Vue.js บน Firebase เขียนเองออกแบบเองจากนั้นก็ติดงานต่างๆยาว จนไม่มีเวลาพัฒนาต่อ จนมาว่างเลยคิดจะทำแบบจริงจัง ช่วงแรกก็จะใช้ชื่อเดิม แต่พอคิดไปคิดมา ไหนๆก็จะทำแล้วเราคิดใหม่ ทำใหม่เลยดีกว่า แล้วชื่ออะไรนะที่มันจะตอบโจทย์ในสโลแกนของเราที่ว่า “มีแล้วให้ ได้แล้วแบ่งปัน คือความสุขที่ได้ทำ” แล้วอะไรนะที่เราจะแบ่งปันในแบบนั้นได้ เรื่องราวอะไรนะที่เรามีแล้วแชร์ให้ได้ มันก็เยอะแยะครอบคลุมไปหมดเลยในสิ่งที่เราจะแชร์ งั้นก็เอาแบบนี้เลยละกันถ้ามันเยอะแบบนั้นก็ชื่อ many ไปเลย แล้วอะไรมันจะ many หล่ะ ก็ไปสะดุดกับศัพท์คำหนึ่งที่มันเป็นสำนวนในภาษาอังกฤษที่แปลว่า “เยอะ” เหมือนกัน ใช่ครับมันมาลงตัวที่คำว่า “A Good Many” มันเยี่ยมมากเลยนะ มันสื่อตรงตัวถึงความเยอะสิ่ง แถมยังมีคำว่า “Good” อีกก็หมายถึง สิ่งดีๆเลยหล่ะสิ แล้วมันก็ขึ้นต้นด้วยตัว “A” ซึ่งเป็นอักษรตัวแรกของภาษาอุังกฤษ หมายถึงการเริ่มต้นใหม่ๆ ทำอะไรใหม่ๆละ เป็นจุดเริ่มต้นของเรื่องราวดีๆมากมายเลย ว่าไปนั่น แต่ก็นั่นแหละครับที่มาของชื่อนี้

แทม แท แด แด้ แทม แท่ม แทม แทม ผ่าม!!!

A Good Many


A Good Many background preview
A Good Many

นั่นแหละครับที่ไปที่มาของการเริ่มเรื่องราวบทใหม่อีกครั้งกับ A Good Many ที่เป็นดังเช่นในปัจจุบัน ต้องบอกก่อนว่าการเริ่มอะไรใหม่ๆนั้น มันไม่ได้ยากที่มันเริ่มใหม่ แต่มันยากตรงที่ จะทำอย่างไร ให้มันเริ่มใหม่ แล้วเดินทางไปอย่างต่อเนื่อง นั่นแหละครับคือส่วนที่สำคัญ จากประสบการณ์ที่ผ่านๆมามันแสดงให้เห็นถึงความตั้งใจที่จะเริ่มต้นของเราได้เป็นอย่างดี แต่แล้วมันก็ไม่ต่อเนื่องด้วยเหตุปัจจัยต่างๆ แต่สิ่งหนึ่งที่ทำให้มีวันนี้คือ ความตั้งใจที่จะเริ่มใหม่ครั้งแล้วครั้งเล่า จนมาถึงวันนี้ และนี่จะเป็นครั้งที่การเดินทางของเราที่จะต่อเนื่องและยาวนานไปอย่างแน่นอน เพราะอะไรนะหรอครับ เพราะผมสมัครเช่า DNS นี้ ยาวถึง 10 ปีเลยไงครับ ฮ่าๆๆ (น้ำตาไหล T_T เงินในกระเป๋าก็ไหลเช่นเดียวกัน)

A Good Many มันจึงเป็นตัวตนของผมเองที่อยากจะบอกเล่าเรื่องราวต่างๆที่อยากจะนำเสนอให้คนที่ผ่านเข้ามา ได้รับรู้ ได้เห็น ได้เปิดสิ่งใหม่ๆ ประสบการณ์ใหม่ๆ เรื่องราวแปลกๆ ตั้งแต่มดยันโค้ดโปรแกรม ฮ่าๆๆ เพราะผมเชื่อเหลือเกินว่าสิ่งที่เราได้รับมา มันอาจมีประโยชน์มากมายกับคนอื่นๆอีกบ้าง บางครั้งสิ่งที่เราคิดว่ามันอาจไม่มีประโยชน์สำหรับเรา มันอาจเป็นสิ่งที่หลายๆคนยังต้องการก็เป็นได้ มันจึงเกิดเป็น บทความหลากหลายรูปแบบที่ต้องการนำเสนอให้รู้ว่า ผมได้รับอะไรมาบ้าง และมันจะส่งต่อไปยังผู้ที่ผ่านเข้ามาอ่านต่อไปในทุกๆเรื่องราวที่เกิดขึ้น ฉะนี้แลครับ …

A Good Many background full version

แนวคิดของการทำตัวละคร

มาถึงในส่วนของแนวคิดในการทำตัวละครครับ ต้องบอกไว้ก่อนว่าการทำตัวละครประกอบลงไปนี้จุดประสงค์แท้จริงคือการนำมาทำเป็นรูปโปรไฟล์ตามช่องทางต่างๆทั้ง Facebook Instagram Youtube Twitter นั่นแหละครับ แต่พอมันทำเสร็จไปแล้วก็เลยเป็นความคิดต่อยอดว่าเราน่าจะเอาตัวละครของเราไปใส่ไว้ในภาพต่างๆที่ประกอบบทความเราด้วยนะ หรือไม่อย่างนั้นก็ลองเอาตัวละครเรามาทำรีแอคติ้งต่างๆตามบทความนั้นไปก็น่าจะดี ก็เลยกลายมาเป็นภาพประกอบบทความอะไรหลายๆอย่างตามมาอย่างเช่นรูปโปรไฟล์นี้ในโซเชียล

a good many profile
รูปโปรไฟล์ A Good Many

หรือจะเป็นภาพประกอบบทความต่างๆแบบนี้

ในวันที่ฝนตก อาจมีบางครั้งที่คุณต้องเดินอยู่ท่ามกลางสายฝนที่พัดกระหน่ำโดยไม่ทันได้เตรียมตัว หากเปียกปอนชุ่มฉ่ำไปด้วยฝนที่ะชโลมตัวแล้วก็ย่อมต้องมองหาที่พักหลบฝน แต่หากเราจำเป็นต้องรีบเดินทางไปยังที่หมายโดยไม่หยุดพักก็ยากที่จะต้องหลีกเลี่ยงฝนที่ตกนั้นไปได้ จะดีไหม หากมีใครบางคนหยิบยื่นร่มสักคันมาให้ ไม่จำเป็นต้องเดินทางไปด้วยกัน ไม่จำเป็นต้องให้เราหยุดพัก เพียงแต่สนับสนุนให้เราเดินทางต่อไปให้ถึงจุดหมายโดยให้ลำบากน้อยลง 
คงจะดีไม่น้อย ถ้ามีคนแบบน้ันอยู่ข้างกายเรา แม้มันจะทำให้ร่างกายของเราที่เปียกชุ่มไปด้วยฝนแห้งลงในทันทีไม่ได้ แต่มันก็ช่วยทำให้เราเดินทางได้ง่ายขึ้น ฝ่าฟันไปด้วยตนเองโดยไม่ต้องให้คนอื่นมาลำบากกับเราได้ 
และคงจะดีไม่น้อย หากสิ่งที่เราตั้งใจไปให้ถึงจุดหมายนั้นมันจะทำให้คนที่หยิบยื่นร่มคันนั้นมาให้เราได้รู้สึกถึงความสุขที่ได้ร่วมเป็นส่วนหนึ่งในการสนับสนุนเราให้ถึงจุดหมาย
ชีวิตคนเรา บางทีก็ไม่ต้องการอะไรไปกว่ากำลังใจ หรือการสนับสนุนจากคนรอบตัวเพื่อให้เรารู้สึกว่าสิ่งที่เราทำลงไปเพื่อไปให้ถึงจุดหมายนั้นก็เพื่อความสุขของเค้าเหล่านั้นนั่นเอง เราอยากจะต่อสู้ฝ่าฟันไปให้ถึงจุดหมายมากยิ่งขึ้น หากเรามีแรงที่มองไม่เห็นมาช่วยผลักเรา หรือดึงเราเข้ามาสู่เส้นทางนั้นๆ 

คงจะดีนะ ถ้าร่มคันนั้นมันเป็นเราเองที่ได้ส่งต่อไปให้คนอื่นๆอีก

(Raining time)

#AGoodMany #คันฉายส่อง
ในวันที่ฝนตก อาจมีบางครั้งที่คุณต้องเดินอยู่ท่ามกลางสายฝนที่พัดกระหน่ำโดยไม่ทันได้เตรียมตัว หากเปียกปอนชุ่มฉ่ำไปด้วยฝนที่ะชโลมตัวแล้วก็ย่อมต้องมองหาที่พักหลบฝน แต่หากเราจำเป็นต้องรีบเดินทางไปยังที่หมายโดยไม่หยุดพักก็ยากที่จะต้องหลีกเลี่ยงฝนที่ตกนั้นไปได้ จะดีไหม หากมีใครบางคนหยิบยื่นร่มสักคันมาให้ ไม่จำเป็นต้องเดินทางไปด้วยกัน ไม่จำเป็นต้องให้เราหยุดพัก เพียงแต่สนับสนุนให้เราเดินทางต่อไปให้ถึงจุดหมายโดยให้ลำบากน้อยลง คงจะดีไม่น้อย ถ้ามีคนแบบน้ันอยู่ข้างกายเรา แม้มันจะทำให้ร่างกายของเราที่เปียกชุ่มไปด้วยฝนแห้งลงในทันทีไม่ได้ แต่มันก็ช่วยทำให้เราเดินทางได้ง่ายขึ้น ฝ่าฟันไปด้วยตนเองโดยไม่ต้องให้คนอื่นมาลำบากกับเราได้ และคงจะดีไม่น้อย หากสิ่งที่เราตั้งใจไปให้ถึงจุดหมายนั้นมันจะทำให้คนที่หยิบยื่นร่มคันนั้นมาให้เราได้รู้สึกถึงความสุขที่ได้ร่วมเป็นส่วนหนึ่งในการสนับสนุนเราให้ถึงจุดหมาย ชีวิตคนเรา บางทีก็ไม่ต้องการอะไรไปกว่ากำลังใจ หรือการสนับสนุนจากคนรอบตัวเพื่อให้เรารู้สึกว่าสิ่งที่เราทำลงไปเพื่อไปให้ถึงจุดหมายนั้นก็เพื่อความสุขของเค้าเหล่านั้นนั่นเอง เราอยากจะต่อสู้ฝ่าฟันไปให้ถึงจุดหมายมากยิ่งขึ้น หากเรามีแรงที่มองไม่เห็นมาช่วยผลักเรา หรือดึงเราเข้ามาสู่เส้นทางนั้นๆ คงจะดีนะ ถ้าร่มคันนั้นมันเป็นเราเองที่ได้ส่งต่อไปให้คนอื่นๆอีก (Raining time) #AGoodMany #คันฉายส่อง

หรือว่าจะเป็นโลโก้ของ #เป้สำรวจโลก แบบนี้

A Good Many เปิดตัว โลโก้ใหม่ #เป้สำรวจโลก 
ให้ทุกการสำรวจสิ่งที่น่าสนใจย่อโลกมาไว้ใกล้ๆคุณ เพราะสิ่งที่น่าสนใจยังมีอีกเยอะ รวมทั้งเรื่องราวต่างๆที่รอการสำรวจและนำมาบอกเล่าสู่กันฟัง ติดตามได้ที่นี่เลยครับ A Good Many “มีแล้วให้ ได้แล้วแบ่งปัน คือความสุขที่ได้ทำ”
#agoodmany #เป้สำรวจโลก
A Good Many เปิดตัว โลโก้ใหม่ #เป้สำรวจโลก ให้ทุกการสำรวจสิ่งที่น่าสนใจย่อโลกมาไว้ใกล้ๆคุณ เพราะสิ่งที่น่าสนใจยังมีอีกเยอะ รวมทั้งเรื่องราวต่างๆที่รอการสำรวจและนำมาบอกเล่าสู่กันฟัง ติดตามได้ที่นี่เลยครับ A Good Many “มีแล้วให้ ได้แล้วแบ่งปัน คือความสุขที่ได้ทำ” #agoodmany #เป้สำรวจโลก

ซึ่งแน่นอนว่าการจะได้มาซึ่งแต่ละภาพก็ต้องใช้เวลาพอสมควรในการร่างแบบ วาดภาพ ลงสี เป็นที่แน่นอนว่านอกจากภาพถ่าย ภาพฟรีต่างๆที่ประกอบในบทความแล้ว จะขาดภาพประกอบที่วาดเองไม่ได้เลยแน่นอนครับ แท้จริงฝีมือการวาดรูปนี่คือความสามารถแบบงูๆปลาๆ วาดได้แค่เบื้องต้นเท่านั้นนะครับ ไม่ได้ช่ำชองอะไรมากมาย แค่อยากลองวาดภาพดูและก็ออกมาเป็นอย่างที่เห็นละนะครับ (ถ้าภาพเหล่านั้นมันงดงาม แสดงว่าคุณต้องหน้าตาดีแน่ๆ)

A Good Many logo full
A Good Many Logo

สำหรับตัวละครการ์ตูนใน A Good Many แน่นอนว่าคุณต้องสะดุดตากับตัวการ์ตูนหัวขาวๆกลม มีขอบเป็นตัว G แบบนี้ ตัวนี้ชื่อว่า Mr.Good ครับ โดยไอเดียมาจากตัว G ที่มีส่วนโค้งคล้ายใบหน้าดีอยู่แล้ว จากนั้นก็ใส่ตาสีเหลืองให้มัน ก็เป็นคล้าย Double O มาละครับ ส่วนตัว D นะหรอครับ น่าจะมาจากคำว่า Define ฮ่าๆๆ ไม่ใช่ครับ D ก็คือ Daisy color เป็นสีตรงตามันนั่นแหละครับ แต่เผอิญตามันออกซีดๆไปหน่อยผมเลยปรับให้มันเป็นสีเหลืองสดๆไปเลยดีกว่า

และแน่นอนครับ เราได้ทำความรู้จักกันพอสมควรแล้วต่อจากนี้ไป เราจะไปพบกับเรื่องราวดีๆที่เราจะนำมาเสิร์ฟถึงหน้าจอคุณกันเลยทีเดียว ไปครับ ตามไปดู A Good Many กันเร๊วววว …


สนับสนุนเรา

a good many donate badge


<strong>Mr.Good</strong> (<em>Admin</em>)
Mr.Good (Admin)

นักนิยมศึกษาธรรมชาติ ออกเยื้องยาตรลุไปในไพรสณฑ์
ล่องเหนือจรดใต้ตามกมล
เฉกเช่นคนรักษ์ป่าน่าดูจริง

 

ใจหาย

อาการใจหาย

Mr.Good in Blog
  ·